نوجوان خانواده که تا قبل از سن بلوغ هرروز اتاقش را مرتب میکرد با ورود به بحران نوجوانی،دیگر کارهای قبلی را تکرار نمی کند. هیچچیز را سر جای خودش قرار نمیدهد، اتاقش مثل بازار شام است؛ از کتابهای درهموبرهم و بستههای خالی چیپس و پاستیل گرفته تا لباسهایی که روی تخت افتاده، هرچه فکرش را بکنید در اتاقش پیدا میشود اما مسئله اینجاست شما بهعنوان والدین نمیتوانید این موضوع را رفع کنید چون یا به حرفتان گوش نمیدهد یا ممکن است پرخاشگری کند و به شما بگوید: «اتاق خودم است». پس چه باید کرد؟

*** اتاق شلوغ، نماد دوره نوجوانی
«اتاق بهم ریخته و آشفته» نماد دوران نوجوانی است. معمولاً در اوایل نوجوانی (سالهای 9 تا 13) به دلیل تغییرات رشدی، نوجوان دچار سردرگمی درونی و آشفتگی بیرونی میشود و این مسئله بهسرعت توجه والدین را به خود جلب میکند. اتاق درهمریخته و شلوغ برای والدین میتواند توهین و بیاحترامی به نظم و قوانین خانه باشد، درحالیکه چنین اتاقی ازنظر نوجوان نشاندهنده «آزادی شخصی» برای زندگی بر اساس شرایط خودش است. نوجوان میگوید: «این اتاق من است و من باید آزاد باشم که هر طور که میخواهم زندگی کنم!» والدین پاسخ میدهند: «اشتباه نکن! این خانه ما است و تو باید طبق استانداردهای نظم خانواده که ما تعیین کردهایم، زندگی کنی!» بنابراین، این اختلافنظر زمینه بگومگو و مشاجره بین والدین و نوجوان را فراهم میکند اما سؤال اینجاست که چرا نوجوان به خودش حق میدهد که در اتاق خودش نامنظم باشد؟