
درد مزمن، سِیر بیماری است که آنقدر پیچیده است که به تازگی درک و شناخت محرکهای آن آغاز شده است و اخیرا به خودی خود به عنوان یک وضعیت پزشکی شناخته شده است. اما زندگی با درد مزمن چه احساسی دارد؟ و بدن و مغز چگونه با آن مقابله میکنند؟
به گزارش ایسنا، دردناک، کسل کننده، سوزناک، تیز تنها برخی از کلماتی است که افراد برای توصیف درد خود استفاده میکنند.
وضعیت فرد مبتلا به درد مزمن ممکن است بعضی روزها عالی باشد، بعضی روزها بد. این واقعیتی است که بسیاری از مبتلایان به این عارضه با آن مواجه هستند. ممکن است علائم و نشانهها همیشه قابل مشاهده نباشند و ممکن است نبردی درونی باشد که در پشت دندان قروچه و لبخندهای اجباری پنهان شده است.

آیا میتوان افکار ناخواسته را از بین برد؟ جواب کوتاه این است: شاید. ولی آیا اینکه انجام این کار، در درازمدت توصیه میشود یا خیر، موضوع پیچیدهتری است.

معاون آموزشی و پژوهشی سازمان نظام روانشناسی و مشاوره کشور با اشاره به تصور عموم سالمندان مبنی بر اینکه با عبور از ۶۰ سالگی به اصطلاح عمر آنها به «سَر» رسیده است و از این رو با نا امیدی و بعضا افسردگی مواجه می شوند، گفت: امروزه تعریف سالمندی تغییر کرده است و سالمندی به معنای ناتوانی و نا امیدی نیست بلکه با افزایش امید به زندگی و طول عمر، افراد می توانند سالمندی با کیفیت و خوبی داشته و برای اعضا خانواده و اجتماع مفید باشند.

گسترش تجهیزات الکترونیک کودکان را در معرض بروز اختلالات روانشناختی قرار داده است.

مطالعۀ جدیدی نشان داد اینکه ما در چه زمانی از شبانهروز غذا میخوریم، تاثیر مشخصی روی خلقیات و سلامتی ذهن و روان ما دارد.
به گزارش ایسنا، فرادید نوشت: «مبارزه با افسردگی با غذا؟ یک مطالعه جدید شواهد بیشتری از اثرات زمانِ تغذیه بر سلامتی ذهن و روان، شاملِ سطحِ افسردگی و تغییرِ خُلقِ مرتبط با اضطراب ارائه کرده است. محققان مطالعهای را طراحی کردند که شبکاری را شبیهسازی میکرد و سپس اثراتِ غذاخوردن در نوبت شب و روز را با فقط غذاخوردن در نوبتِ روز مقایسه میکرد. این تیم دریافت که در میان کسانی که شب و روز غذا میخوردند، سطحِ خُلقِ شبهافسردگی تا ۲۶ درصد و سطحِ خُلقِ اضطرابمانند تا ۱۶ درصد افزایش یافت. اما در مشارکتکنندگانی که فقط در طی روز غذا خورده بودند هیچکدام از موارد افسردگی و اضطراب افزایش پیدا نکرده بود. این بهوضوح میتواند نشاندهنده این باشد که زمانِ خوردنِ غذا بر آسیبپذیریِ خُلقی اثر دارد.