سایت تخصصی روانشناسی

مدیر سایت: دکتر سکینه سلطانی کوهبنانی

سایت تخصصی روانشناسی

مدیر سایت: دکتر سکینه سلطانی کوهبنانی

سایت تخصصی روانشناسی
دکتر سکینه سلطانی کوهبنانی
استادیار دانشگاه فردوسی مشهد
مدیر پلی کلینیک روانشناسی بالینی و مشاوره دانشگاه فردوسی مشهد

آدرس محل کار:

آدرس دانشگاه: مشهد ، میدان آزادی ، دانشگاه فردوسی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، گروه علوم تربیتی ، تلفن تماس : 05138805000داخلی 5892
پلی کلینیک روانشناسی بالینی و مشاوره دانشگاه فردوسی مشهد : شماره داخلی 3676

آدرس مرکز مشاوره : مشهد، پنج راه سناباد، تقاطع خیابان پاستور، ساختمان پزشکان مهر، مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی اندیشه و رفتار، شماره های تماس: 05138412279


سایر موضوعات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
آخرین نظرات

بهترین همبازی برای کودک زیر دو سال پدر و مادرند .

وظیفه والدین در همبازی شدن با فرزندان
 

بازی ؛ رکن مهم حیات کودک است و والدین نیز جزئی از زندگی کودک هستند که نزد وی ، جایگاه مهم و ویژه ای دارند . به همین جهت کودک مایل است والدین او و دنیای او را درک کنند و همراه او باشند .

بهترین همبازی برای کودک زیر دو سال پدر و مادرند. در شش ماه اول تولد والدین به ویژه مادر ، سرگرمی بزرگ کودک هستند .

مادران بیشتر از پدران اوقات خود را با کودک سپری می کنند بنابراین بدیهی است که کودک در بازی های خود با مادر بیشتر شریک است . مادران می توانند با کودک شان حرف بزنند و برایش شعر بخوانند . کودک صدای مادرش را بسیار دوست دارد . این موضوع در سیره حضرت زهرا (س) نیز مشاهده می شود . ایشان با کودکان دلبند خود بازی می کرد . نقل شده که در بازی با فرزندش امام حسن (ع) شعر می خواند .

کودکان اغلب خواهان شرکت بزرگسالان در بازی هایشان هستند ، گویی که مشارکت بزرگسالان به کودک اطمینان می دهد که بازی اش معتبر و معنی دار است . این حضور در بازی از جانب بزرگ ترها به کودک اعتماد به نفس بیشتر و قدرت مقابله با مسائلی را می دهد که در حین بازی ممکن است با آن روبرو شود چرا که او می داند بزرگسالان او را تایید می کنند و در هنگام مواجهه با مشکلات از او حمایت می کنند . وجود رابطه ای با ثبات و قابل اعتماد بین کودک و بزرگسالان مخصوصا والدین به کودک اجازه می دهد تا آزادانه بین عالم خیال بافی و دنیایواقعی رفت و آمد کند در خیالاتش نقش هایی از جمله معلم ، مادر ، پزشک و ... را به عهده گیرد و بخشی از آن را بازی کند ، بدون آنکه نقش واقعی خود را به عنوان یک فرزند از دست بدهد . با اجرا چنین نقش هایی توانایی های گوناگون خود را رشد می دهد و از آزاد سازی انرژی دوران طفولیت خود لذت می برد و در عین حال روابط و الگوهای جدیدی را یاد می گیرد.[1]

معمولا کمتر کسی درباره اهمیت والای مادر در تربیت تردید دارد ؛ اما پدر در این میان چه می کند ؟

پدر نیز باید بر حسب سن کودک و برحسب مکان و زمان ، در بازی های او شرکت کند و در تفریحات و سرگرمی های کودکانه فرزند خود حضور داشته باشد ؛ این حسن تفاهم ، برای ارتباط فرزند و پدر ضروری است . بدون تردید زمانی را که او می تواند صرف این کار کند ، محدود است ؛ اما با در نظر گرفتن فواید مثبت آن ، باید فرصت هایی را هر چند کوتاه برای این کار اختصاص داد .

امروزه کنار رفتن مردان از کانون خانواده ، در زمره گرایش های پیش بینی نشده و غیرعادی جامعه غرب است .

پژوهش های کنونی بسیار ژرف تر و شگفت آور تر از پدر ارائه می دهد . برای نمونه ، بازی با کودک امر مهمی است که معمولانادیده گرفته می شود . از تولد تا نوجوانی ، مردها به بازی با فرزند دشان ، بیش از مراقبت از او تمایل دارند . نوع بازی آنها احتمالا هم از نظر جسمی کودک را به فعالیت وا می دارد و هم هیجان آور است . این گونه بازی ها بیش تر شبیه یک ارتباط آموزشی است که در جریان آن پدر نکته های بسیاری را به فرزندش می آموزد .

اما مادر در بازی با کودکش خود را هم طراز او می کند و به نظر می رسد که مشتاق است بازی به دست کودک اداره شود . بچه ها دست کم در سنین پایین تر ترجیح می دهند با پدر بازی کنند تا با مادر .

در یک بررسی بر روی کودکان دو سال و نیمه ، بیش از دو سوم آن ها پدر را برای بازی برگزیده بودند . شیوه بازی پدر ، بر همه چیز – کنترل احساسات گرفته تا هوش و موفیت های تحصیلی – تاثیر می گذارد و به ویژه در ایجاد قوه کنترل نفس در فرزند اهمیت دارد . کارشناسان معتقدند : " بچه هایی که با پدر ، بازی های پرهیاهو و بی نظم می کنند ، به سرعت می آموزند که گاز گرفتن ، لگد زدن و سایر کارهای خشونت آمیز پسندیده نیستند" .

تمایل مردها در بازی و دیگر زمینه ها تاکید بر رقابت ، مبارزه طلبی، ابتکار عمل ، ریسک کردن و اتکا به نفس است ؛ حال آنکه زن به عنوان مسئول مراقبت از کودک ، بر امنیت عاطفی و ایمنی فردی تاکید دارد .

برای نمونه ، پدر بیش تر اوقات در زمین بازی کودک را وا می دارد تا ضمن تاب بازی هر چه بالاتر روز ؛ در حالی که مادر ، جانب احتیاط را رعایت می کند و از وقوع حادثه نگران است .

در پایان یک پژوهش 26 ساله ، سه تن از پژوهش گران به نتیجه کاملا شگفت آوری دست یافتند :

" مهم ترین عاملی که طی دوران کدکی در ایجاد حس همدلی در بچه ها موثر است ، همکاری پدر در نگهداری از آنها است . روشن نیست که چرا پدر در القاء چنین ویژگی ، این قدر اهمیت دارد . شاید او تنها با بودن در کنار فرزند خود ، الگویی از مهربانی به او ارائه می دهد و شاید هم با شیوهبازی یا طرز استدلالش چنین می کند . کوششش پدر در پرورش فرزند نه تنها برای کودک منفعت دارد بلکه خود او را هم یاری می کند تا عاداتی مانند دور اندیشی ، همکاری ، صداقت ، اعتماد و از خود گذشتگی را در خود ایجاد کند .[2]

هر کس به راحتی می تواند از طریق بازی ، دل ساده و پاک کودک را به دست آورد و با محبوبیتی که کسب می کند بر روح و روان وی تاثیر بگذارد . پدر در امر تربیت علاوه بر نیازی که به این محبوبیت دارد ، به شناختی هم که از طریق بازی نسبت به کودک به دست می آورد نیازمند است .

 


[1] . ویتامین های عشق با فرزندان ، منصوره آرام فرد- احمد حلت ، ص 87.

[2] ر.ک : راز خوشبختی و اعجاز ، سید محمد شفیعی مازندرانی ، ص 200، به نقل از روزنامه همشهری ، 8/2/1377 ش ، ریدرز دایجست .

سایت haram.razavi.ir

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی