سایت تخصصی روانشناسی

مدیر سایت: دکتر سکینه سلطانی کوهبنانی

سایت تخصصی روانشناسی

مدیر سایت: دکتر سکینه سلطانی کوهبنانی

سایت تخصصی روانشناسی
دکتر سکینه سلطانی کوهبنانی
استادیار دانشگاه فردوسی مشهد

آدرس محل کار:

آدرس دانشگاه: مشهد ، میدان آزادی ، دانشگاه فردوسی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، گروه علوم تربیتی ، تلفن تماس : 05138805000داخلی 5892

آدرس مرکز مشاوره : مشهد، پنج راه سناباد، تقاطع خیابان پاستور، ساختمان پزشکان مهر، مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی اندیشه و رفتار، شماره های تماس: 05138410132 و 05138482093


سایر موضوعات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
آخرین نظرات
نمی‌دانیم شبکه‌های مجازی باعث گریز از اجتماع شده یا اینکه تنهایی بزرگ آدم‌های امروز آن‌ها را به‌ناچار به سمت فضای مجازی کشانده است. گرچه قرار بود شبکه‌های اجتماعی ساختار ارتباطی افراد در سراسر جهان را تسهیل کنند، اما تحقیقات نشان می‌دهد ارتباط معناداری میان حضور در شبکه‌های اجتماعی با احساس تنهایی و گریز از اجتماع واقعی وجود دارد.
 
جمع گریز بودن، می‌تواند بخشی از فعالیت‌های روزمره یک شخص را مختل کند. انسان ذاتاً اجتماعی است و به‌طورمعمول علاقه به برقراری ارتباط با دیگران دارد، اما در عصر حاضر، برخی عوامل دست‌به‌دست هم داده تا عده‌ای تنهایی اجتماعی داشته باشند و نیاز فطری خودشان را درگوشی‌های تلفن همراهشان جست‌وجو کنند. بررسی‌های بسیاری در این زمینه صورت گرفته است و آمارهایی در دست است که نشان می‌دهد حدود ۱۳درصد مردم در مقطعی از زندگی خود معیارهای هراس اجتماعی رادارند. در این حوزه نسبت مردان به زنان دو به سه است.

علائم جسمی که معمولاً همراه اضطراب اجتماعی هستند شامل سرخ شدن، تعریق زیاد، لرزش، تپش قلب، احساس دل‌آشوب و لکنت زبان می‌شود. درواقع ترس از قرار گرفتن در اجتماع و نداشتن اعتمادبه‌نفس، یک فرد را جمع گریز می‌کند و ترجیح می‌دهد ارتباط خود با دیگران را به‌صورت مجازی و از پشت‌گوشی تلفن همراه داشته باشد تا ارتباط حقیقی و حضوری. مرتضی ابراهیمی مدرس دانشگاه و روانشناس این موضوع را این‌گونه بررسی می‌کند: «با توجه به اینکه این اختلال در بسیاری از نقاط جهان چندان شناخته‌شده نیست مبتلایان به هراس اجتماعی معمولاً به خوددرمانی روی می‌آورند. عامل دیگری که در این مسئله مؤثر است پرهیز مبتلایان از مراجعه به روانشناس است. این مسائل احتمال اعتیاد به مواد مخدر، روان‌گردان و تداخلات خطرناک دارویی را افزایش می‌دهد. فرد مبتلا را می‌توان به روش‌های دارویی یا روان‌درمانی یا هر دو درمان کرد.»

بروز این اختلال در فرد باعث می‌شود او هیچ‌گونه تمایلی به آغاز ارتباط با دیگران نداشته باشد و با احساسی از ترس از هر موقعیتی که ممکن است در معرض داوری دیگران قرار گیرد، دوری می‌کند. برداشت یا تصور شخص از موقعیت‌های اجتماعی که احتمال دارد شخصیت، ظاهر یا توانایی‌های او موردسنجش و ارزشیابی ضعیف دیگران قرار گیرد، می‌تواند واقعی هم نباشد و صرفاً ساخته ذهن و خیالی او باشد، اما به‌طرز عجیبی در وجود او نهادینه می‌شود و او را جمع‌گریز می‌کند.

حسین توکلی، جامعه‌شناس می‌گوید: «اختلال جمع گریز بودن، به این دلیل است که  مبتلایان از اینکه چگونه در نظر دیگران به‌نظر می‌رسند، احساس نگرانی می‌کنند. شخص مبتلا تلاش می‌کند تا تأثیر مثبتی بر دیگران بگذارد، اما درعین‌حال معتقد است که قادر به این کار نیست. این افراد اتفاقاتی که ممکن است برایشان خجالت‌آور باشد را بررسی می‌کنند و حتی رشته تفکراتشان پس از رویارویی با آن موقعیت خاتمه نمی‌یابد، بلکه تا روزها بعد رفتار خود را بررسی می‌کنند و معمولاً خود را به خاطر اشتباهات و نمایش ضعیف سرزنش می‌کنند.» 

گفتنی است رو آوردن افراطی به شبکه‌های اجتماعی یکی از خروجی‌های این اختلال است. برخی دیگر از خصوصیات این افراد شامل عادت به خواندن طرز فکر دیگران، تمرکز روی اتفاقات منفی، کوچک شمردن نکات قوت خود، تعمیم دادن بیش‌ازحد مشکلات و پرهیز از برقراری روابط صمیمی است. 

اضطراب اجتماعی ترسی ماندگار از یک یا چند موقعیت است که فرد در آن‌ها در معرض نگاه موشکافانه دیگران قرار می‌گیرد و ترس از اینکه به‌گونه‌ای رفتار کند که اشتباه و درنتیجه تحقیرآمیز یا خجالت‌آور باشد. این مسئله فراتر از خجالتی بودن عادی است، به‌گونه‌ای که در موارد بسیاری به اجتناب از موقعیت‌های قابل‌توجه اجتماعی و شغلی منجر شود. هراس‌ها معمولاً با فرار یا رفتارهای اجتنابی کنترل می‌شوند. به‌عنوان‌مثال یک دانش‌آموز ممکن است در زمان صحبت کردن در جلوی جمع، کلاس را ترک کند یا از ارائه گزارش شفاهی خودداری کند؛ چراکه قبلاً در موقع صحبت در جلوی جمع دچار اضطراب شدید یا حملات اضطرابی شده است. 

تحقیقات درزمینه عوامل ایجادکننده اضطراب اجتماعی، محدوده گسترده‌ای را در برمی‌گیرد که از منظر علم اعصاب گرفته تا منظر جامعه‌شناسی، این پدیده را بررسی می‌کند. محققان هنوز نمی‌توانند به‌طور دقیق عوامل ایجادکننده این اختلال را مشخص کنند ولی تحقیقات نشان‌دهنده تأثیر هم‌زمان عوامل ژنتیکی و شرایط اجتماعی در بروز این اختلال است.

احتمال وجود اضطراب اجتماعی در بین افرادی که یکی از بستگان درجه اولشان به این اختلال مبتلاست، دو تا سه برابر بیشتر از دیگران است. همچنین حدود نصف مبتلایان سابقه قرار گرفتن در موقعیت وقوع یک ضربه روانی یا یک واقعه اجتماعی تحقیرآمیز را داشته‌اند. مهم‌ترین مسئله‌ای که از مطالعات اضطراب اجتماعی برداشت می‌شود، اهمیت قابل‌توجه تشخیص و درمان زودهنگام است، چراکه با گذر زمان جنبه‌های شناختی، روانی و فیزیکی اختلال تقویت می‌شود و غلبه بر آن به‌مراتب سخت‌تر خواهد بود.

با این‌وجود غالباً  افراد مبتلا بسیار دیر و پس از برخورد با مشکلات فراوان در زندگی برای درمان مراجعه می‌کنند. تحقیقات، تأثیرگذاری دو نوع درمان را در اضطراب اجتماعی نشان داده‌اند. یکی درمان دارویی و دیگری روان‌درمانی کوتاه‌مدت مثل روش‌های رفتاری- شناختی که عنصر اصلی آن مواجهه تدریجی با موقعیت‌های اجتماعی است.

مرجع : میگنا به نقل از روزنامه رسالت

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی